Ecopoiesis, adını, Eski Yunanca’daki “oikos” (ev/yuva) ve “poiesis” (yaratma) kelimelerinden alır.  Bu kavram, bireysel ve toplumsal iyileşmede yaratıcı diyaloğu merkeze alan disiplinlerarası bir yaklaşımı ifade eder. Her yaratıcı süreç, içsel ritmin duyulmasını, anlatının yeniden örülmesini ve çevreyle kurulan bağın canlanmasını mümkün kılar.

Ecopoiesis, sanat, doğa ve psikoterapiyi bir araya getirerek, ilişkilerin derinleşmesine ve dönüşümün gerçekleşmesine katkıda bulunur. Doğanın döngüselliğini ve varoluşun katmanlarını yaratıcı yollarla bir araya getirir.